تا قبل از این ماه، حس وابستگی شوخی بود، بی توجه به وابستگی آدمهای مختلف، رد میشدم و خب اهمیتی نمیدادم... اما الان رد شدنی در کار نیست، نمیتونی بذاری بری، هر چی بیشتر پس میزنی بیشتر میخوادت... اونم نه هر خواستنی، تمامِ خودتو، وقتتو، ذهنتو و حتی حریم شخصیتو! عجب حسیه لاعلاج غیر قابل انتقال به غیر! شای...

بالاتر از دوستت دارم چیست؟ همان ، من تــو را. #Sweetheart

امروز هم از آن روزهای بَد است. . . کمتر کسی از اطرافیانم می داند روزهای خوب و بدِ من به چه بستگی دارد؟ این روزها، زندگی کردن ندارد وقتی هر چیزی دُرُست در جایی که باید باشد نیست! می شود چشمهایت را

بی رحمه اون نگاهت وقتی رسیدنی نیست! اونی که عاشقم کرد باید ادامه میداد! #شادمهر

بین تلگرام و اینستا و چرت و پرتایی از این دست اینجارو دوست دارم با خودم حرف میزنم نه فالور میخواد نه مِمبر و این قبیل اراجیف... کی میخونه؟ نمیدونم همینکه نمیدونم باعث میشه هنوز دوس داشته باشم اینجارو

یه روز نه، روزهایی خواهند رسید که بسیار غصه خواهی خورد... درخت خودته... تحویل بگیر! #چند_بار_بهش_گفتم_نمیخوام_برگردم_عقب #قد_من_دوستت_داره #شرط_بندی_با_رفقا #لعنتی #مرگ #فکرم_بالاتر_از_چیزیه_که_تو

نمی دانید چه قدر دلم میخواهد بنویسم از دُلار، زنان، غـمِ غُربت، خیانت، دلشکستگی های عاشقانه و... اما همانقدر هم به بی اثر بودنِ اعتراضِ مجازی ایمان دارم! کـَسی نیست که بخواند، که ترتیبِ اثر دهد..

یکی از افتخاراتش اینه که با صدای بلند میگه: تا حالا وابسته به کَسی نشده!عرضم به خدمتت:"از خصایل اخلاقی فآحشه هاس( مَرد/زن) که به اشخاص وابسته نمیشن" #ماریا

وقتی هشت سالم بود دوست داشتم دَه ساله شوم دَه سالم که شد دوست داشتم هجده ساله شوم در هجده سالگی دوست داشتم یک جا کنار دریا زندگی کنم بیست ساله که شدم دوست داشتم در جایی زندگی کنم که باد بین

شب عجیبیه چون من تمام کابوسارو روز دیدم!

. . .   پ.ن: این سه نقطه را تعبیرهای مختلف می کنند اما اگر من بخواهم خلاصه اش کنم می شود مرگ که دو بار نمی آید، می آید؟ marya1370

یک سال به عمرم اضافه شد! یا  یک سال از عمرم کم شد؟   Marya1370  

کـُلاهی که سَجده میکند بر چشمانم هر دَم دست نوشته های دوران مجازی غرور! به عمد غرور کسی را نشکنید غرور آخرین گزینه ای است که می شکند . . . شاید برای همیشه از دوست داشتن جا بماند! Marya1370 برچسبها: مرگ نوشته شده در ساعت توسط Marya1370|

زمین گرد است دُرُست به گردیِ چشمان من. غیب می گویم، علم غیب دارم! مثلا برعکسِ خیلی هایتان می دانم از کجا آمده ام، یک روز که نشسته بودم توی سیاره یمان و پاهایم را از پنجره اش بیرون انداخته بودم و ستاره های کوچکی که به پاهایم میخورد را شوت میکردم؛ خدا زد پُشتم جوری که کم مانده بود بیُفتم نشست کنارم و ...

می پرسید: نمی ترسی باهاش حرف میزنی؟ می گفتم: از روزی که باهام‌حرف نزنه می ترسم!   Marya1370

خارجی هم نشدیم نصف شب بیرون بزنیم از خانهبه کلوبی باری نمیدانم چه کوفتی که نصف شبها آنجا باز است برویم هر غلطی دلمان خواست کنیم و سَر آخر نعره کشان در کوچه ها عربده بکشیم و برایشان عادی باشد صبح سر از جایی در بیاوریم که نمی شناسیم ملحفه را دور خودمان بپیچیم و همینطور که پاورچین پاورچین در حالِ پیچید...

تو هنوز زنده ای! نه به این خاطر که لیاقتِ زنده بودنُ داشتی! فقط چون قتل جُرمه! ماریا

آدم ها یک شب آشنا و شبی دیگر غریبه می شوند. آدم ها یک شب عاشق و صبح دیگرش فارغ می شوند. آدم ها یک شب دوست و شب دیگر دشمن... آدم ها یک شب قول می دهند و فردایش فراموش می کنند. آدم ها مُدام چیزی هستند که فردایش نیستند. من مُدام یک نفری را دوست داشتم که... آدم بود... مریم... طفلِ نو پای دوست

" به سویِ تو، به شوقِ رویِ تو، به طـَرفِ کویِ تو، سپیـده دَم آیـم، مـَگر تو را جـویـَم ..."... در خلوتِ صُبحگاه، زیر لب زمزمه کـُنان به آرامیقدم بر میداشت... پسـرکی معمولی با لباس هایی ساده... نـفـس هایی سنگین و عمیـق تـَب دار از اَبـرهای نـا فرجامِ اُردی بهشتـی! در این روزه

امشب که آمدم بگویم: دردت به قلبم، دلم هوایت کرده از صبح... منتظرت بودم بیایی کمی از خستگی هایت تعریف کنی کمی برایم زبانِ شیرینت به سخن بگشایی و من قُربانِ خستگی هایت بشوم و قند در دلم آب شود از حرف های شیرینت کمی من برایت دردِ دل کنم از سیر تا پیازِ غذا تعریف کنم میان حرف هایم، صدایت